1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੌਲੀ ਲੇਨਾਂ, ਤੰਗ ਲੇਨਾਂ, ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ, ਪਾਰਕਾਂ, ਵਰਗਾਂ, ਨਿੱਜੀ ਬਗੀਚਿਆਂ, ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਗਲਿਆਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਅਨ ਲਾਈਟਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੂਡ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪੈਲੇਟ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਨਾਈਟਸਕੇਪ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਲਾਅਨ ਲਾਈਟਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸਹੂਲਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਹਾਈਲਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਸ਼ੈਲੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਉਦਯੋਗ ਚੇਨ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।
